Samen met Maarten?

Bericht van een onderwijsbestuurder

 

“Na zeveneneenhalf jaar stop ik bij de onderwijsstichting, ik ben toe aan een nieuwe uitdaging: senior consultant. Mijn passie ligt in het verder helpen van organisaties in onderwijs, overheid en zorg. Ik heb erg veel zin om met deze uitdaging te beginnen en met nieuwe mensen in contact te komen.

 

“Ik ben een geëngageerd, authentieke, betrouwbare en resultaatgerichte leider. Op een doortastende en innovatieve wijze probeer ik de gestelde doelen te bereiken. Ik breng mensen graag bij elkaar en daag hen uit om het beste uit zichzelf te halen.

 

“Elke medewerker kan van toegevoegde waarde zijn voor een organisatie. Om organisaties te helpen, zal je oprechte interesse in mensen moeten hebben. Het goede gesprek aan moeten willen gaan om daarmee samen het beste te doen! Dat start al bij een eerste kennismaking.

 

“Het is daarom van belang om de organisatiedoelen, -vraagstukken en de cultuur te kennen. Daarbij is het belangrijk om deze naast de mens te zetten. Door mijn jarenlange ervaring probeer ik samen met medewerkers het meest optimale en duurzame resultaat te bereiken.”

 

In bovenstaand bericht doet Maarten, bestuurder bij een stichting met ruim twintig basisscholen, kond van zijn overstap naar een consultancybureau. Met al zijn ervaring is Maarten in staat louter clichés op elkaar te stapelen. Alle verboden woorden (uitdaging, passie, leider, geëngageerd, authentiek, de hele mikmak) uit les 1 van de cursus Hoe prijs ik mijzelf aan zet hij keurig op een rij. Hiermee vergeleken is een advertentie van Pier Ebbinge pure poëzie.

 

Hoe Maarten het in de praktijk bij die scholen heeft gedaan weet ik niet.  Zelf noteert hij dat het financieel goed gaat met de club. Maar “er was er een periode waarbij ophef ontstond rondom het vertrek van een directeur, men probeerde toen via de media hun gram te halen, dat ging erg diep.” Aha, nu gaat het ergens over, Maarten laat het echter bij deze cryptische formulering waarbij je het donkerbruine vermoeden krijgt dat hij met al zijn ‘oprechte interesse in mensen- iedereen kan van toegevoegde waarde zijn- samen het beste te doen’ geen fraai resultaat heeft bereikt.

 

Boven zijn stukje heeft hij ‘Samen met Maarten?’ getikt. Zou hij zich nooit eens afvragen of deze lege praatjes alleen maar het negatieve imago van de onderwijsbobo versterken? Zou hij nooit eens op de gedachte komen om zelf weer eens voor de klas te gaan staan? Daar hoef je niet met holle frasen aan te komen.

 

[*] De naam is gefingeerd.